Donderdag 1 September
In de loop van de week heb ik mijn bedtijd alvast drie uur opgeschoven. De plantjes zijn gisteren naar Niamh gegaan, de buren hebben het goudvisvoer, Shannon heeft een sleutel om het grass te maaien. Ik denk, wel handig dat ik geen hondenoppas hoef – en dan mis ik Gretchen ineens…
Okay, meid, even concentreren. De koffer is gepakt, de carry-on, de rugzak, bellypack, alles in de auto behalve de computer. De wekker afgesteld op kwart voor vier, het koffieapparaat gevuld. Nog een keer email en Facebook – nee, geen internet verbinding, dus laat maar. Computer dus ook ingepakt. Ik neem mijn douche en lig om 9 uur in bed.
Vrijdag 2 sep: Boston – Los Angeles
Ik heb maar zo weinig tijd nodig dat ik eerder klaar ben dan het koffieapparaat. Het gaat in de weggooibeker die ik gisteren van de koffieshop heb gekregen en ik ben even over vier op weg naar de garage. Ik wordt door het vliegveldbusje namelijk bij Ernie’s garage opgehaald omdat zijn broer Joe de krassen en deuken in de minivan op zijn gemak gaat repareren in September. Hert busje verwacht me daar om 4:45, plus of minus een kwartier – maar ik ben er al om kwart over 4. Geen problem, ik heb mijn koffie en een puzzelbook. Maar ik heb nauwelijks mijn autosleutel (met briefje) in Ernie’s brievenbus gegooid of het busje staat al achter me… Natuurlijk geen verkeer op route 93 om kwart over vier, dus ben ik een paar minuten over 5 op het vliegveld; natuurlijk zo vroeg ook geen rij bij de koffer drop-off en bij security, dus zit ik 20 over 5 bij de gate. Wel een ietsje vroeg voor mijn vlucht van 7:58! Maar goed, ik heb het puzzelboek, en ook een duikboek dat ik wil lezen.
Na een goeie vlucht van 5 1/2 uur, met gezellige medepassagiers, bring ik de rest van de dag heerlijk door bij Deirdre en de kinderen.
Zaterdag 3 sep: Los Angeles
Jeff heeft het hele lange weekend vrij en we beginnen de festiviteiten met ontbijt op de boerenmarkt. Het kan gewoon niet beter. ‘s Middags maakt Deirdre plannen voor ons zessen om de rest van Labor Day weekend iets leuks te doen. Ik ben het vlugst ingepakt ;)...
Zondag 4 sep: Big Sur
Dit is een stuk ruige kust van, nou, wat zal het zijn, 200 km? tussen Los Angeles en San Francisco. Kijk maar even op Google maps. We zijn om 8 uur onderweg en rijden naar het noorden. Ontbijt in Oxnard, speeltuin in Orcutt, lunch in Morro Bay – nee, lunch in San Luis Obispo, belgische patatjes met lekkere sausjes. Morro Bay was (vroeg) avondeten. We komen lekker vroeg aan in het motel in San Simeon. Klein, maar schoon met alle voorzieningen plus zwembad en het strand direct aan de overkant van de weg, de Pacific Coastal Highway (PCH). De kinderen rennen wel een uur heen en weer om mooie ronde stenen van de golven te redden, en als het tijd is om terug te gaan zoeken we allemaal onze favoriete steen uit. Jeff neemt er natuurlijk twee. Alle 7 stenen wonen nu bij hun in de tuin in de pot met de perzikkleurige roos.
Hailey en ik slapen samen in een van de twee kamers, en Deirdre en Jeff hebben de jongens. Als die eenmaal slapen delen ze een flesje wijn op het terras voor de kamers.
Maandag 5 sep: Big Sur
Op weg naar ontbijt stoppen we een half uurtje bij het beschermde strand waar de zeeolifanten wonen om ze van veilige afstand te bewonderen – de babies en de tieners en de mamma's en een paar e-e-e-enorme pappa's. De jongens zijn aan het oefenen indruk op elkaar te maken, ze botsen met hun borstkassen tegen elkaar en maken luidruchtige blubber geluiden. Daarna rijden we op de PCH een stukje verder naar het noorden, tot Ragged Point waar we bagels eten met hete chocola. Dan keren we al snel terug, want de terugrit is al lang genoeg. Het uitzicht op de stille ocean en de rotsige kust is super. We stoppen in, Morro Bay? voor lunch. Het is als we wegrijden dat Jeff een raar geluid hoort, en als we in de vluchtstrook stoppen zien we het problem met de achterband. Schade aan de zijkant, bijna door... Deirdre rijdt voorzichtig naar het dichtsbijzijnde stuk strand waar de kinderen en Oma gaten graven om de golven in te vangen, terwijl mamma en daddy de band omwisselen. De rest van de tocht naar huis sukkelt op 80 km/u. We stoppen ergens om te eten, ik weet niet meer waar, er zitten teveel plaatsnamen in mijn hoofd!, maar ik weet wel zeker dat we gegeten hebben. En het was erg lekker. We zijn om 11 uur eindelijk thuis, dankbaar dat de reserveband het heeft uitgehouden en Deirdre ons veilig naar huis heeft gereden.
Dinsdag en woensdag 6 en 7 september
Ik ben nog steeds in L.A. Het is woensdag de eerste schooldag voor Riley (groep 4) en Hailey (groep 3); op dinsdag kijken we waar ze uitgegroeid zijn en gaan we winkelen voor nieuwe kleren. En naar de kapper. Elliot ook, want die gaat volgende week naar de kleuterschool (groep 1). Ze vinden allebei hun juf lief en het nieuwe schooljaar begint goed. Ik schaaf wel mijn hiel een beetje woensdagochtend, ik doe er een pleistertje op, ik hoef toch zeker niet te desinfecteren, het is maar een klein wondje…
s’Avonds pak ik de koffer enz weer in. Ik ben van plan zo lang mogelijk op te blijven om de jetlag een beetje voor te zijn, maar ik ben zo moe… zzzz….
No comments:
Post a Comment