30 maart

en geschreven op de 31ste. Want we zijn thuis! Nou ja, niet in Londonderry, maar in ieder geval in New England. In Foxboro, waar we ook begonnen zijn in december. En zowaar sneeuwt het ook weer. het mooie weer is over...

Dinsdag schoot het zo lekker op in Pennsylvania, rte 81, rte 78, dat we door New Jersey naar New York en rte 287 zijn doorgereden, de Tappan Zee brug over de Hudson River over, en geparkeerd aan de goeie kant van New York. Dus woensdagochtend reden we tegen de spits in. We waren vroeg op, want de "huis"accu's waren volkomen leeg en het luchtbed ook. Gelukkig werkten de "motor"accu's prima  dus geen probleem met starten.
Van New York via rte 95 door Connecticut naar Rhode Island, en een stukje rte 1. We waren namelijk zo vroeg dat we een uurtje langs het strand op een klein parkeerterreintje naar de golven en vogels hebben geluisterd terwijl Henk een zakentelefoontje afwerkte. Een passelijk eind aan de reis! Daarna nog drie kwartier over rte 295, en weer een stukje 95, naar het kampeerterrein in Foxboro.
Zodra we ons aangemeld hadden doken we allebei de douches in. Het eerste hete water in drie dagen! Daarna begonnen we de reeks bezoekjes aan kinders en kleinkinders, om te kijken of ze zich ons nog konden herinneren. En vandaag ging Henk weer naar zijn werk in Reading, Massachussetts. Zo eindigt de reis.

-------------------------------------
Als ik de was, de afwas en de stapel post heb verwerkt begint er natuurlijk een nieuw avontuur. En dat krijgt dan zijn  eigen blog. Ik noem het zoiets van, "schiet het al op met het nieuwe huis", of, misschien, "lekker bezig met bouwen", of zo. Ik verzin wel iets.