29 maart

We zijn gisteren tot voorbij Knoxville gekomen, even na middernacht. Nu hebben we sinds donderdag twee tijdzones overgestoken, dus het voelde niet echt aan als middernacht. Het landschap werd heuveliger gisteren, en er waren niet zozeer bloemen in de berm, maar bloeiende bomen in roze en wit, en ook regelmatig prachtig goudgele  forsythias. De kraaien zijn weer kraaien, niet raven, er zijn scholen spreeuwen, en we zien nog steeds overal kalkoengieren, maar dat is het zo'n beetje. We gaan "terug in de tijd" wat betreft de lente, we zijn nu in Maryland en het gras is groen maar de bomen zijn nog kaal. *zucht*
We begonnen vanochtend op route 40 bij Knoxville, maar schakelden al snel over op 81. We hebben bijna de hele dag door Virginia gereden. Nu een klein stukje Maryland en een hoekje West Virginia, en dan zijn we in Pennsylvania. Meer autos, meer vrachtwagens, meer afslagen, meer slechte rijers, meer dorpjes, meer huizen en boerderijen er tussen in, met weilanden en koeien en velden met restjes mais stengels van vorig jaar. Ah, het is fijn om weer bijna thuis te zijn!