8 april, paaszondag

Ik heb net even de vorige post overgelezen en sjonge, wat zitten er veel spelingfoutjes in! De amerikaanse spellchecker, vroeger herkende die nederlands en stapte over, maar de huidige versie is wat dommer wat dat betreft… en ik niet goed opgelet natuurlijk. Ik heb het herzien en verbeterd. En, de spellchecker op Nederlands gezet. Dat wordt lachen als ik het vergeet af te zetten als ik straks de engelse blog doe…

Zalig Pasen! Het is hier een prachtige zonnige ochtend. Uitstekend om geverfde eitjes te zoeken in de tuin. Alleen wel wat fris – een grad of vijf – maar daar hebben we in de auto geen last van.

Eergisteren: de rest van de middag was het landschap eerst vol met glooiende heuvels en bomen in lentegroen. Hier en daar langs de weg wilde appelboompjes in bloei, cornussen, krenteboompjes. Bij St. Louis gingen we de Mississippi over en Illinois in, stapten over op route 55, en kort daarna op 70.  Het land platter en platter, met boerderijen, weilanden, maisvelden (aan de stoppels te zien), rijen struikjes en boompjes langs de hekken en de beekjes, minimeertjes met hier en daar een paar eenden of ganzen, kleine stadjes. Voor je bij zo’n stadje komt staat ere en groot bord. Kom (vul naam in) bekijken! Historisch Centrum! Gezellige Winkeltjes! Prachtige Natuur! Prima Plek Voor Uw Bedrijf! Bij het volgende stadje, zelfde bord. We hebben maar de iPod aangezet, eerst de Dubliners en toen de gouwe ouwe CD collectie van Cor aangezet, Henk heeft het hele stel op zijn iPod staan. Uren plezier!

We gingen weer eens een nieuwe tijdzone in toen we Indiana inreden, en het was ineens een uur later. We kwamen dus om half negen in Indianapolis aan, maar voor ons gevoel was het nog steeds half zeven of op zijn hoogst half acht. We kwamen langs het Colts stadium, dat zegt julie niet veel maar dat zijn grote rivalen van de Patriots (amerikaans voetbal, het team uit Boston).

Het hotel was een kompleet rookvrij hotel, maar de kamer stonk ontzettend. Wij terug naar beneden, en om het goed te maken gaven ze ons een luxe kamer. Heerlijk ruim, vooral een grote badkamer met! bubbelbad! Notabene met uitzicht op de tv als je de luikjes open zet. Ik kon de verleiding niet weerstaan en heb heerlijk liggen bubbelen.

Gisterochtend waren we weer net voor 8 uur onderweg. Vorst op de auto! Brrr, ja, we weten het wel, we gaan terug naar het noordoosten en daar is de lente nog niet zover. We konden het langs de weg al zien, de bomen waren nog niet zover de lente in als de laatste paar dagen.  Het landschap begint te lijden aan een soort saaiheid – het lijkt nogal op thuis dus dat vinden we niet zo interessant als bijvoorbeeld woestijn. Van Indiana naar Ohio op route 70, om Columbus heen op route 270, daarna 71 op naar Akron, vlak ervoor overstappen op 76 naar Youngstown, dan 80 en Pennsylvania in. Een groot geel bord langs de weg met: Riemen aan de volgende miljoen mijlen. Route 80 is ook een grote oost-west route dus is er weer meer vrachtverkeer. Eerst ik een paar uur, toen Henk – hij had niet goed geslapen dus al vrij vlug ik weer. Het was een kortere dag, en we waren voor half zes bij het knooppunt met route 81 en voor zes uur in Wilkes-Barre bij het volgende hotelletje. De hotels zijn de goedkopere groep van Marriot, en Henk gebruikt die vaak als hij op zakenreis is – hij verzameld dan niet alleen vliegmijlen maar ook hotelpunten. We kunnen daar dus heel goedkoop logeren.

In de auto had Henk via zijn iPhone uitgezocht waar in Wilkes-Barre we naar de avondpaasdienst konden. Een klein kerkje in een oude buurt, leuke oude pastoor en nieuwe jonge pater. Met alles wat erbij hoort: het vuur buiten, de kaarsjes, de lezingen met de lichten nog uit, het wijwater. De wijwaterkwast had groter gekund (hoe groter de kwast hoe meer er word gegrinnikt en gegiecheld) maar anderszins was het prima.

Vanochtend, weer net voor 8 uur onderweg. De zon straalt, geen wolkje aan de lucht. En zo hoort het ook vind ik! Het is de laatste dag van de terugreis, en we hebben maar vijf of zes uur voor de boeg. Al gauw op route 84, waar we tot Massachussetts op blijven. In de natuur zitten we nog steeds in de vroege lente: het gras is groen, hier en daar bloesems, verder pril groen, paardebloemen en bij huizen en benzinestations bloeiende forsythias. Ik denk dat in Boston we ongeveer een week verder terug zullen zitten wat lente betreft, en in NH nog een week terug, maar je weet nooit, het is al heerlijk warm geweest.