Thursday November 18

Vanmorgen ben ik bij het ranger station wezen buurten, met de stenen die we gisteren gevonden hebben ib mijn rugzak. Ranger Myke keek er naar, dit is dezelfde ranger die ons verteld had waar we naartoe moesten, en in zijn welgeschoolde rockhound opinie, wat we hebben verzameld is: versteend ironwood en dennehout, een paar stukjes kleurig (rood met creme) agaat zoals het versteende hout in Petrified Forest National Park, en een stukje dat op drijfhout lijkt, waar je de ringen in kan zien zitten. Gaaf he. Verder hebben we er een jasper kei bij, ik weet niet hoe dat heet in Nederland, het is net als agaat maar ondoorzichtig. Dit stuk is donkerrood met heel veel dunne cremekleurige lijntjes. Ook een klein stuitertje, ziet er uit of er kwarts in zit, met lichtrood er om heen, en het lichtrood is bijna helemaal afgesleten dus zie je de kwarts eronder zitten, Myke noemde dat chalcedony. We hebben ook nog een paar zwartbruine basaltkeitjes en een hele fikse basalt conglomeraat kei. Die heb ik voor Jeff meegenomen, die is morgen jarig en we zien hem zondag. Hij is dol op aparte stenen. Tenslotte, dat ene kleine bolletje steen - dat eruit ziet alsof het kruimelt maar het is keihard, en ik heb nog tevergeefs geprobeerd het met een andere kei in tweeen te breken, want ik dacht, misschien zitten er kristallen in van het een of ander - dat is blijkbaar een stuk fossiel breinkoraal van toen er daar een zee was, honderden miljoenen jaren geleden. Ik heb alle stukjes met sticky notes in ritszakjes gedaan, omdat ik me de details waarschijnlijk niet erg lang zal herinneren...

Toen ik terugkwam van het douchegebouw zag ik dat er weer een leuk konijntje onder de RV zat. Ik had een slappe peen in de zak van mijn vest, dus die heb ik in tweeen gebroken en onder het kleine boompje gegooid. Toen achterom de RV naar de deur, en door het raam gekeken. Het duurde niet lang voor hij het vond. En we weten hoe lekker hij het stukje wortel vond, want, toen zijn vriendinnetje kwam kijken wat hij had, sprong hij er rap mee vandoor. Maar ze vond het andere stukje, dus waren ze allebei blij.

Dit alles tijdens Henk's erg lange telefoonvergadering. Dus deed ik de afwas maar, en daarna de RV binnen opgepakt en ingepakt. Toen hij eindelijk van de telefoon af was hebben we de RV in elkaar geschoven en waren we het kampeerterrein af precies om 12 uur, de uiterste vertrektijd. Auto en RV apart naar Havasu City gereden, het gerepareerde aanhangertje opgehaald plus het nieuwe trekhaak-fietsenrek voor op de Prius. Daarna naar de grootkruidenier voor fruit en melk en gevulde broodjes, want intussen was het half twee en we hadden hoooonger! Toen nog tanken, want benzine en diesel zijn in Californie veel duurder. Helaas ging er maar een halve tank in. We stonden een beetje neus omhoog op een helling, misschien dacht-ie dat de tank vol was? Eindelijk, om 2 uur 's middags, zaten we weer op route 40.

Nu hoefden we niet ver, het doel is Mojave National Preserve. We zijn hier in maart geweest en we vonden het woestijnlandschap prachtig, bleven naar ons zin niet lang genoeg, dus we willen er nog een keer naar toe. We kwamen na twee uur rijden, om 3 uur aan - jaja, want nu we in California zitten is het Pacific Time, dus krijgen we er een uur bij. Dertig kilometer de woestijn ingereden naar het kampeerterrein in Hole In The Wall. Het beste pull-through plekje was beschikbaar, maar, we namen een heel klein beetje een yucca mee in de bocht - ik zal maar niet vertellen wie er reed, maar ik was het niet ;) Er zit nu een yucca blad klem in de deur van een van de opbergruimtes...

De temperatuur was erg prettig, bijna 20 graden, tot de zon achter de berg (die met de gaten in zijn wand) zakte  en het gelijk kil werd. En dan is er de Wind.

We gaan morgen naar de Kelso duinen, dat is een stukje van de Mojave woestijn waar het er eidenlijk uitziet als een echte woestijn: hoge bergen zand, de hoogste bijna 240 meter hoog. Als de wind precies goed over de top van die superduinen heen blaast geeft het een brommend, zingend geluid. Met de wind van vandaag, misschien zingen de duinen morgen wel.

 

Het was Eva's verjaardag vandaag. Ik denk er liever niet aan, want ik mis haar best.