12 november

Zo de hele dag in de natuur, daar krijg je flink slaap van. Dus moest de blog even wachten tot vanmorgen!

Na een lekker en ontspannen ontbijt zijn we bij de natuurmevrouw van het kampeerterrein wezen babbelen voor we naar het natuurgebied overstoken. Het kampeerterrein is in een staatspark, dus met ambtenaren voor van alles, inclusief educatief gedoe. Er is zodoende een "nature center" midden in het kampeerterrein, met stukken dierenpels (iek), noten en zo die hier voorkomen, en terrariums voor alle drie of vier plaatselijke soorten ratelslangen. Mevrouw de natuurgids kan je dus precies vertellen wat je allemaal tegen kan komen...(het is nu te koel voor ratelslangen; en trouwens, op het wandelpad blijven, als er een ligt te zonnen zie je 'm al van een afstandje). Wat interessanter was, ze heeft een knuffelduif, een indringer uir Zuid Amerika, die ze jong van een kennis heeft gehad en hij denkt dat ze zijn vrouwtje is. Dus zit hij op haar schouder met zijn kopje tegen haar wang, of hij is haar natuurgids-bloes aan het schoonmaken. Schattig. Hoe de soort echt heet weet ik al niet meer, dus noem ik het maar een "knuffelduif"...

Toen naar Sequoyah National Wildlife Refuge. Het was echt lekker herfstweer gisteren. De (rode) windbreaker ging al snel uit want die was veel te warm in de zon. Dit weekend geen jachtseizoen dus het was geen probleem dat ik geen opvallende kleur aanhad. Het eerste stuk wandelpad ging langs een bijna dichte rivierarm, zo'n slinger die zichzelf heeft afgesneden. Er was een hangend bruggetje over, erg wiebelig, en ook een gewoon wandelbruggetje met uitkijk platform over het meer. Er is daar een rivierdelta waar twee grote rivieren samenstromen, en ze hebben er een stuwmeer van gemaakt. Het natuurgebied is aan de bovenkant van het stuwmeer waar veel zandbanken en eilanden liggen. Helaas was het erg winderig, en de watervogels zaten allemaal in de luwte aan de overkant - te ver weg om zelfs met de verrekijker te kunnen zien wat voor eenden het waren. We konden de witte pelikanen wel herkennen, en de aalscholvers en reigers natuurlijk ook. Het wandelpad ging terug aan de andere kant van de rivierarm en kwam uit bij een dammetje. We hebben daar in de zon op een bankje zitten kijken naar het laatste stukje water, met lelies en kroos, een watervogel (soort fuutje) en, een otter! Die verdween toen we aankwamen, maar toen we eenmaal een paar minuten stil zaten kwam hij weer tevoorschijn en ging op jacht achter een vis aan. Hij dook om de paar seconden op en gelijk weer onder het kroos in, totdat-ie uiteindelijk naar de waterkant zwom met een flinke vis in zijn bek. Die smakelijk werd  opgegeten. En toen begon de jacht opnieuw. Beslist het hoogtepunt van de dag! Verder nog een wandelingetje en de autotour gedaan. In een van de vele dode rivierarmpjes zagen we "hooded mergansers", een soort eend met een grote kuif om het oog, wit bij de mannetjes en roodbruin bij de vrouwtjes. Dat is een nieuwe soort voor op onze vogellijst! Trouwens, ze doen in het natuurgebied duidelijk hetzelfde als Lex en collega's in Nederland, samenwerking met de boeren - die 's zomers een of ander verbouwen maar 's winters onkruid/wintertarwe laten groeien voor de trekkende en overwinterende ganzen. Grote stukken zagen er ook uit alsof er al jaren niets meer was verbouwd. Prima.

Na een late lunch (vroeg avondeten?) zijn we nog een tijd bij het kampeerterrein aan het water gaan zitten. De wind was minder en de zon ging prachtig onder achter de heuvels. Veel kalkoengieren (zwarte gieren?) en meeuwen (ternen?), in de verte denk ik een paar parelduikers.
Terug in de RV camper zaten we al vroeg te gapen van jewelste, ik hield het nog iets langer uit dan Henk maar lag er ook om kwart over 9 in. Zodoende waren we vanmorgen al weer vroeg klaarwakker en om half acht op weg. We zitten nu op een van de grote oost-west verbindingen, route 40; en waar de staten veel groter zijn, dus geen lange lijst van staten en routenummers meer. De moeite van het vermelden wel waard: we zaten gisteren midden in Cherokee Nation, en daar zijn we nu inmiddels weer uit. Cheyenne Nation ligt een stukje verderop geloof ik. En nog zo een paar. Allemaal met casinos.


Het plan vandaag: Amarillo, Texas, naar Palo Duro Canyon.