maandag dinsdag 18 en 19 september

Terwijl Henk de fotos van de onderwater camera aan het bekijken is... een mix van hele leuke, goed scherpe, en hopeloze, die er meteen uit gaan... schrijf ik even een nieuwe blog post.
Maandag hebben we eerst de was opgehaald bij een klein wasserijtje en daarna voor mij een pokertje en een eenvoudige duik computer gekocht. Met het pokertje kan je je op een plaats houden in de stroom, steek het in het zand en hou vast, en je kan er iets mee aanraken - de regel is niets met je vingers / handen / voeten / knieen / enz aan te raken, je weet niet of het prikt of jeukt of bijt of wat dan ook. Maar met zo'n stokje wel. Een duikcomputertje is wel zo veilig als de zeevloer alsmaar verder naar beneden gaat, en ik mag als beginner maar tot 18 m, en beslist niet dieper dan 30. Er gaat dus op 25 m. een piepertje af. Het zit op mijn pols en ik kan er nog allemaal andere belangrijke dingen op zien.
Henk's laatste les voor gevorderden was optimaal drijven en luchtgebruik, daarna lekker weer de muur gevolgd, met de stroom mee gedreven. De stroming is vanwege eb en vloed, dus gaat soms de ene kant op en een halve dag later andersom. Dat was dus tijdens de tweede duik. Ik sta nog steeds even versteld van alle soorten visjes. Er was er een, een klein opdondertje, die beet instructeur Ofir in zijn been - hij zwom blijkbaar te dicht bij zijn koraal holletje of zo...Ik zag ook een lange dunne soort worm / tube ding, tikte er tegen met de poker, en hij/zij trok zich in tot een korte dikke komkommer. En er zijn ook zooooveel verschillende zeesterren.
Tussen de twee duiken in zijn we maleis gaan eten in een klein plaatselijk tentje en 's avonds pizza gegeten met Clara, belgisch / portugees (denk ik), die les geeft aan de internationale school in Cebu. Ook bij de duikclub leren kennen. Dat is leuk, want eerst ontmoette Henk alleen maar mensen van zijn werk, nu is het meer een gemengde groep.
Vandaag was een relax ochtend die ik door heb gebracht met het lezen van de info CD van de duikcomputer. Toen 's middags zijn we bij een scholengemeenschap langs om ze over Destination Imagination te vertellen. Ze zijn geinteresseerd en ik ga er maandag een typische aktiviteit doen met de leerkrachten, een instant uitdaging die in 5 minuten moet worden opgelost en in 2 minuten gepresenteerd. Dat is altijd lachen geblazen. Ik ben benieuwd. Later van de week gaan we naar een tweede school - ik hoop "we", Henk heeft meer ervaring met presentaties...