24 maart

Het was een heerlijk rustige dag gisteren, met Henk ver weg in Chicago. Nou ja, misschien niet zo zeer omdat hij weg was - meer omdat ik de hele dag in het Arizona Desert openluchtmuseum heb doorgebracht. Ik heb op mijn gemak door de woestijnplanten gewandeld, de woestijnbeesten bekeken, in de kolibrievoliere geweest en in de voliere met de andere woestijnvogeltjes. Sommige planten begonnen net te bloeien dankzij de regen van maandag. Toen ik aankwam begon net het eerste roofvogelpraatje, met vrij rond vliegende raven, een grote uil, een of andere jachthavik, en twee grote buizerds. Toen ik uren later mijn laatste stukje kaktustuin aan het bekijken was begon net het tweede roofvogelpraatje met een familie van vijf grote havikken. Het was fantastisch om die te zien zweven en duiken. En dankzij mijn rode cowboyhoed ben ik niet eens knapperig verbrand ondanks dat ik vijf uur in de zon heb gelopen.
Een boel fotos gemaakt van de dieren en de planten. Dit hier is nu mijn favoriete kaktus. Ik ben al vergeten wat de officiele naam is, dus hierbij een verzoek: verzinnen jullie eens een leuke naam voor dit plantje! In de "comments" of anders met een mailtje naar me toe sturen.

Ik had op het kampeerterrein dinsdag al het zwembadje en de hot tub uitgeprobeerd, en ging er gisterenmiddag nog maar eens heerlijk in drijven om af te koelen. Daarna lekker buiten gezeten, een Gila specht aan mijn vogellijst toegevoegd, en naar twee kaktuswrens zitten kijken die in een chollakaktus een nestje aan het maken zijn. Maar, ik wil niet iedereen jaloers maken...

Na het eten heb ik de RV weer ingepakt, en toen Henk opgehaald van het vliegveld. Wel een beetje vertraging.. hij kwam om een uur 's nachts aan... dus, na een korte nacht zaten we vanmorgen om half tien weer op de weg. We hebben een heel lang stuk rte 10 achter de rug. Henk was de ochtendploeg, van Tucson door Arizona en een stukje New Mexico in; en ik de middagploeg, de rest van NM, door El Paso aan de mexicaanse grens, tot hier in Texas. Intussen pleegde Henk email en telefoontjes. Dat werkt prima. Henk reed weer het laatste stuk en we staan nu aan het eind van het parkeerterrein van WalMart in Fort Stockton, Texas, tezamen met nog een stuk of zes andere RVers en twee vrachtwagenchauffeurs.
Het laatste stuk hebben we het landschap niet gezien, omdat het intussen donker was, maar daarvoor is het de hele dag woestijn geweest. Eerst de Sonora Desert in Arizona, met de saguaro kaktussen, en later almaar droger, met yuccas en een plant die creosote bush heet. We zijn de Continental Divide overgestoken op een grote droge vlakte, op 1525 m hoogte. Nu lijkt het wel vlak, maar er zitten allemaal richels in. Voor ongeveer een kwartier konden we rechts de Rio Grande zien schitteren  in de verte; en er zijn altijd bergen te zien aan de horizon.

En zo af en toe moet je dan ineens een pas over. Bij de eerste, op de grens van AZ en NM, ligt het vol met enorme keien die zich nauwelijks boven op elkaar in evenwicht houden. Die mevrouw onder die grote rode cowboyhoed, dat ben ik.