22 maart

Het is een aardig terrein. Net een dorpje met draaiende straatjes, en de RVs tussen de kaktus begroeiing. Er middenin de overblijfselen van een waterparkje. Het verwarmde zwembad en de jacuzzi zijn er nog, maar de rest is omgebouwd tot minigolf, observatiedek enz. Van dat dek kan je helemaal rond kijken. Er is een mooie bergrug naar het noordoosten, de rest is nogal plat met kaktusses, kaktussen en kaktussen. Er zijn alleen maar mensen van 55 en ouder, wat wel wat beperkt is, maar in ieder geval lekker rustig...
We blijven hier tot donderdag, want Henk moet even heen en weer naar Chicago. Over een uurtje breng ik hem naar het vliegveld van Tucson, en dan komt hij woensdagavond terug. Arme Henk heeft koud-weer kleren ingepakt... terwijl ik me vermaak in een graad of twintig...
Er zijn hier blijkbaar heel veel vogels, en tot nu toe hebben we al een oehoeboeroe uil gezien, heel vroeg gisterochtend, en een kwartel. Wat een schattig vogeltje!Lekker mollig en dan wiebelt er een veertje boven zijn kopje als hij rond kijkt. Die zat op zijn gemak op het hekje langs het pad naar het observatiedek. Ik ga vanmiddag denk ik een stukje wandelen met de verrekijker om mijn nek en het vogelboek in de hand. Of, ik neem een stoel mee het observatiedek op.
Het regende vannacht, en ik ben benieuwd of dat in de woestijn om ons heen veranderingen brengt - het moet dan wel opschieten, want we zijn hier maar twee dagen... Er zijn hier saguaro kaktussen, hele hoge pijpen met zijarmen, en prickly pears, met platte schijven - sommige pannekoek-rond, andere ovaal of ovaal-puntig met druipeinden, sommige groen en andere roze/paars; en kuipkaktussen, die groeien tot een soort dikke korte pijpen maar nooit zijarmen; en chollas, die we nog nooit hadden gezien tot we in januari door Arizona reden, en die er uit zien als boompjes maar dan zonder bladen en met heeeel veel stekels.  Er zijn er hier die hoger zijn dan Henk. We lopen overal met een boog omheen...