op weg terug! 18 maart 2011

Tja, het was onderhand tijd om de terugreis aan te vatten. Dus Deirdre, Jeff en de kinders zijn extra flink geknuffeld op donderdagavond. De RV vrijdagochtend ingepakt en op weg!
In de afgelopen wintermaanden - eh, ik bedoel "winter"maanden - hebben we van de kleinkinderen genoten en hebben we uitstapjes gemaakt naar San Jose (bij San Francisco) en het redwoodbos, San Diego en de dierentuin, Disneyland, en Hemet (nooit van gehoord, he, nee, wij ook niet). Hemet was leuk omdat ik daar RV rijles heb gehad, en nu kan ik het gevaarte vooruit en achteruit door een slalombaan van oranje kegels rijden. En trouwens ook op de weg. We kunnen nu dus om de beurt rijden.
Bij Los Angeles hebben we op een RV park gestaan in Santa Clarita, een soort Zoetermeer maar dan met minder karakter. De omgeving wel leuk, het terrein staat tussen twee armen van een meestal droog rivierbed, wat voor ons natuurlijk een heel nieuw soort natuur is. Zand en kleine kiezels, en paar kaktussen, een klein palmpje, rietachtig gedoe, kleine paarse bloemetjes, enorme kraaien, bluebirds, ander divers vliegend grut, konijntjes, een paar roofvogeltjes, twee coyotes. Ook leuk om door de soms wel, soms niet aanwezige rivier te waden, want als er water in loopt, is het lekker ondiep.
Maar goed, het was dus tijd om terug te gaan. Vrijdagmorgen reed Henk eerst een stukje naar het noorden op route 5, door Castaic en via wat ze de"druifrank" noemen, waar de twee helften van de weg om en over elkaar heen slingeren in het nauwe dal. Wordt weer een gewone weg bij de pas door de San Gabriel bergen. Daarna op rte 138 (provinciale weg) naar het oosten, via het Californie papaver natuur gebied. Dat bloeide eigenlijk nog niet, maar een stukje verderop zagen we toch een helling vol met de oranje papavers samen met een heleboel kleine gele bloemekes. Ook trouwens roze bloeiende kersen/amandel struiken.
Daarna via rt 14 naar Mojave, langs Edwards Air Force Base. We zagen wel een stel Boeings maar geen space shuttle. Jammer. Er kwam wel een trein langs met 4 locs en 110 wagons. Daarna rt 58 (prov.w.) tot Barstow - zogenaamd een weg met natuurschoon, maar de afvalstortplaatsen en borium mijnen waren wat minder mooi... gelukkig waren er veel bloemetjes langs de weg. In Barstow begint route 40, dat is een interstate highway die de hele V.S. doorsteekt, en we namen die tot Mojave National Preserve, wat een prachtig woestijn gebied is. We hebben daar de Kelso duinen gezien, die zijn 200 m hoog - nee, daar staat niet een nulletje te veel - en als de wind erover blaast zoemen ze. In Kelso zijn we even gestopt bij het gerestaureerde treinstation om met de park rangers te babbelen, die ons terug stuurden naar rte 40 om 30 km verderop de Preserve weer in te rijden naar het kampeerterrein in Hole-In-The-Wall. Prachtig landschap met yuccas, kaktussen, en verspreide kleine struikjes, en fantastische rotsformaties.